-Tak kochanie z całą pewnością. "Romeo i Julia". Strzał w dziesiątkę! I te owacje na stojąco. Tu wszystko było perfekcyjne! Musiało się udać. -cmoknęłam go w policzek, po czym usiadłam na łóżku opierając głowę o ramię loczka. Przedstawienie odbyło się już tydzień temu, lecz wszyscy tylko o tym mówili.
-Musimy poważnie poro
-Alyson, list do Ciebie! -po całym domu rozległo się wołanie mojego taty, przerywając Harrego. Zeskoczyłam jak poparzona i czym prędzej pobiegłam na dół. Odebrałam, to znaczy wyrwałam list z ręki taty i czym prędzej popędziłam na górę, otwierając po drodze list. Kiedy byłam już w swoim pokoju rozłożyłam kartkę i szukałam najważniejszej informacji. "MNIEJSZYM INFORMUJEMY, ŻE ZOSTAŁA PANI PRZYJĘTA NA UCZELNIE..." Dalej nie czytałam. Skakałam po pokoju i cieszyłam się jak małe dziecko.
-Przyjęli mnie! Rozumiesz?!
-Tak, rozumiem.
-Przepraszam, że tak wybiegłam, ale czekam na ten list od bardzo dawna.
-Rozumiem, ale nie powinnaś mnie tak zostawiać, to nie kulturalne.
-Naprawdę przepraszam. Możesz kontynuować?
-Tak. Wracając
-Nie, no przepraszam. Czyli Ty również się dostałeś??
-Jak mi nie będziesz w kółko przerywać to się dowiesz.
-Więc?
-Nie zaczyna się wypowiedzi od "więc".
-Harry
-Posłuchaj dostałem ten list, -na moją buzie wkradł się uśmiech, po czym szybko znikł -ale zrezygnowałem.
-Słucham?!
-Nauczanie w gimnazjum czy liceum to nie szczyt moich marzeń, Allie. Złożyłem papiery do uczelni w Hiszpanii i mnie przyjęli. Będę studiował aktorstwo.
-Ale przecież tyle planowaliśmy, a teraz?
-Teraz moje poglądy się zmieniły.
-Jak to się zmieniły???
-Mam prawo zmienić zdanie, mogę się mylić, ale teraz już wiem co będę robić w życiu.
-Czyli w każdej chwili mogę się spodziewać, że stwierdzisz, że już mnie nie kochasz?
-Nie mów tak. -wziął w swoje dłonie moją twarz i zaczął mnie całować. Oddawałam każdą pieszczotę, każde uczucie, wszystko.-Nie martw się wszystko będzie okey. A teraz -podał mi laptopa i otworzył na jakiejś stronie internetowej. -wybierzemy Ci dom.
-Słucham?
-Musisz gdzieś mieszkać, prawda?
-No tak, ale dlaczego od razu dom?
-Spójrz. Dwa pokoje, dwie łazienki, salon otwarty na kuchnie i coś aka ganek, a jeszcze garaż. W sam raz.
-Po co te dwa pokoje?
-Nie marudź. 1000 metrów do centrum, 500 na uczelnie. Pasuje?
-Tak. Niech będzie.
-To kupujemy! -rzeszte dnia przegadaliśmy ustalając jak będziemy się widywać itp. Leżeliśmy na łóżku oglądając jakiś dokument, kiedy zrobili przerwę na reklamę. Leciała moja ulubiona, lecz mój chłopak wyłączył nagle telewizor.
-Ej! Co to ma znaczyć?!
-Pakuj się.
-Że co?
-Za dwa dni,, czyli w niedziele masz lot, więc pakuj się pakuj. -pomachał mi listem przed oczami. Wyrwałam ją delikatnie z rąk i zaczęłam ją dokładnie czytać. W poniedziałek muszę się tam stawić. Harry zaczął się ubierać, spojrzałam na niego z nad kartki.
-To ja już sobie pójdę.
-Mhm... -westchnęłam.
-Mogę cię jutro porwać na kolację?
-Ależ oczywiście. -zachichotałam. Odprowadziłam go do ganku. Pocałował mnie długo i wyszedł. Zamknęłam drzwi na klucz. Poszłam do kuchni po coś do jedzenia i poprosić tatę o pomoc w pakowaniu rzeczy, lecz zamiast niego zastałam karteczkę o treści:
Wyszliśmy do teatru. Wrócimy późno. Nie czekaj na nas.
Dobrej nocy skarbie :)
TATA I MAMA
-Zostałam z tym wszystkim sama. Sama. -powiedziałam do siebie.
MAMY PIERWSZY ROZDZIAŁ!!! KRÓTKI, ALE JEST! Z GÓRY PRZEPRASZAM ZA BŁĘDY.
CZYTASZ = KOMENTUJESZ
